فیلم و سینما

خیلی رک و مفید همه چی رو بیان کرد شاید به جای موضوع عشقی میتونست یه معضل سیاه تر انتخاب کنه ولی بازم خوب بود البته الان دغدغه عاشقیت یکم واسه نسل من کم رنگ تر اما به هر حال هست این فیلم نمایش اون چیزی بود که مسئولین و جامعه دوست نداشتن ببینن پدرمون مادرامون نمیخوان تمام این ظلم ببین یا قبدل کنن حرف خودشونو میزنن فکر میکنن هنوز ۳۰ سال پیشه حکومت هم نمیبینه و نمیخواد دستپخت خودشو رو ببینه اونا هم حرف خودشونو میزنن بعضی وقتا صحبتاشون جوری هست که ادم احساس میکنه اصلا ما و مشکلاتمون رو نمیبینن و از حال و روزمون خبر ندارن ولی این فیلم حداقل با تمام تلخیش منو امیدوار کرد که یه کسی هست که میفهمه چه خبر هست زودتر باید این فیلم ساخته میشد اما متاسفانه هیشکی نمیخواست این همه ظلم رو ببینه هم خودشون رو به بی اطلاعی میزنن شایدم دلیلش این که انقدر عمق فاجعه زیاد هست و انقدر تصویر زشتی هست که کسی جرات نمیکنه نگاش کنه مثل کسی تصادف بدی داشت و نصف بدنش قطع شد افتاد وسط بیابون چندششون میشه ما رو نگاه کنن از طرفی کاری هم نمیتونن برامون بکنن همین طوری با این وضع افتضاح باید جون بدی تا از بین بریم هیشکی دوس نداره این تصویر رو ببینه مخصوصا کسی که باعثش بوده ولی چیکار باید میکرد نوید ول میکرد میرفت شهرشون اونجا چیکار میکرد واقعا گریزی نیست براش جز اینکه برای چیزایی که فکر میکنه حقش هست بجنگه و تو این مسیر بمیره برای حقوق شهروندیش برای کار برای احترام حق تحصیل و آزادی برای عشقش برای اختلاف طبقاتی برای بی کسیش نمیشه از همه این ها گذشت و ول کرد رفت یه گوشه ساکت نشست سرش یه جا باز میشه یه جوری باید جواب خودتو بدی